Prof. Marek Masiak

Niektóre aksjomaty współczesnej psychopatologii


Zarówno prof. Jan Mazurkiewicz jak i jego uczeń i kontynuator prof. Mieczysław Kaczyński przewidywali, iż rozwój neurofizjologii, a także innych nauk biologicznych, stworzy to, co nazywali „naukową podstawą psychopatologii.”

Istotnie, realizuje się to na naszych oczach. Mam tu na myśli przede wszystkim, choć nie wyłącznie, burzliwy rozwój takich dyscyplin jak: neuronauka i genetyka. One właśnie ześrodkowują obecnie na sobie wagę wielu współczesnych psychiatrów. Psychopatologia wydaje się być mniej atrakcyjną problematyką badawczą. Dodatkowo diagnostyka kliniczna, jak wiadomo, opisana została dość kategorycznie w funkcjonujących, międzynarodowych systemach diagnostycznych, co może sprawiać wrażenie, że wszystko w tym zakresie zostało już opisane i zdefiniowane. Przeczą temu rzecz jasna kolejne rewizje poprzednio obowiązujących systemów diagnostycznych, a także obserwacje i badania kliniczne różnych autorów.

W niniejszym doniesieniu poddane zostały analizie funkcjonujące ciągle aksjomaty dotyczące dwóch przewlekłych, przez lata uważanych za podstawowe problemy badawcze w psychiatrii, zaburzeń psychicznych: schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, których leczenie w ciągu kilku ostatnich dekad uległo bardzo znacznej modyfikacji.