Prof. Janusz Perzyński

Emerytowany profesor zwyczajny Katedry Psychiatrii UM w Lublinie. Po ukończeniu studiów medycznych – od 1967 roku -  przez 6 lat pracował w lubelskim Szpitalu Neuropsychiatrycznym,

uzyskując dwa stopnie specjalizacji z zakresu psychiatrii. Przez następne lata, aż do emerytury, był pracownikiem Katedry i Kliniki Psychiatrii.

Od kilku lat pełni funkcję konsultanta Szpitala Neuropsychiatrycznego, szkoląc jednocześnie lekarzy specjalizujących się w psychiatrii.

Praca naukowa poświęcona była głównie stadiom inicjalnym i dynamice przebiegu schizofrenii. Prowadzona przez ponad 30 lat ciągła obserwacja grupy tych samych chorych -  podczas kolejnych hospitalizacji i remisji -dzięki stosowanym skalom klinicznym, pozwoliła m.in. na opisanie, charakterystycznego dla postaci paranoidalnej schizofrenii, zjawiska nazwanego skrzyżowaniem dyssolucyjnym.

Prace kliniczne, nie tylko dotyczące schizofrenii, zawsze opierały się na teorii psychofizjologicznej prof. Jana Mazurkiewicza. Koncepcja dyssolucyjna pozwoliła np. na wyjaśnienie patogenezy obrazu atypowych depresji m.in.  przejawiających się kleptomanią (pierwszy w piśmiennictwie światowym, opis dwóch przypadków).

Pełniąc, przez kilkanaście lat, funkcję specjalisty wojewódzkiego, brał aktywny udział w organizowaniu oddziałów psychiatrycznych i odwykowych w Parczewie i Radzyniu Podlaskim.

Przez dwie kadencje był prezesem Oddziału Lubelskiego PTP. 

Był inicjatorem powołania Fundacji a następnie utworzenia – propagującej teorię psychofizjologiczną -  Nagrody Naukowej im. Profesora Mieczysława Kaczyńskiego.