Program szczegółowy Wykładowcy Wykłady
Czytaj Czytaj Czytaj

Prof. dr hab. n. med. Małgorzata Janas-Kozik

Anoreksja – jednostka nozologiczna? Objaw? Ciężka choroba somatyczna?

Obraz zaburzeń odżywiania odzwierciedla zwykle przemiany społeczne i kulturowe, symbolizujące miejsce kobiety i mężczyzny w otacząjącym świecie, a także znaczenie ciała i jedzenia (Józefik 2014). Anoreksja w rozumieniu jadłowstrętu psychicznego jest traktowana jako jednostka nozologiczna (kryteria jej diagnozy ujęte są w klasyfikacji DSM-5):

 Zaburzenia jedzenia i odżywiania się wg DSM-5

  1. Pica
  2. Zaburzenie przeżuwania
  3. Zaburzenie polegające na ograniczaniu/unikaniu przyjmowania pokarmów
  4. Jadłowstręt psychiczny (Anorexia Nervosa, AN)
  5. Żarłoczność psychiczna (Bulimia Nervosa, BN)
  6. Zaburzenie z napadami objadania się, (Binge/Eating Disorder, BED)
  7. Inne określone zaburzenia jedzenia/odżywiania się (jadłowstręt psychiczny atypowy, żarłoczność psychiczna (z niską częstością występowania epizodów i/lub o ograniczonym czasie trwania), zaburzenie z napadami objadania się (z niską częstością występowania epizodów i/lub o ograniczonym czasie trwania, zaburzenie z przeczyszczaniem się, nocne objadanie się)

Jest również ciężką, śmiertelną chorobą somatyczną.

Jednak coraz częściej jest również kategorią objawową w przebiegu zaburzeń psychotycznych i afektywnych.

W stawianiu diagnozy anoreksji potrzebne jest wnikliwe spojrzenie psychiatry klinicysty, który ma doświadczenie w leczeniu zaburzeń odżywiania, z równoczesnym spojrzeniem psychopatologicznym na występujące objawy, jak również oceną rozumienia psychoterapeutycznego objawów.

W rozumieniu psychodynamicznym anoreksji psychicznej, głodzenie to:

  1. Próba desperacka uzyskania statusu kogoś wyjątkowego
  2. Atak na fałszywe poczucie self kształtowane przez oczekiwania rodziców
  3. Umocnienie się powstającego, prawdziwego self
  4. Atak na wrogi introjekt matki, postrzegany jako tożsamy z ciałem
  5. Forma obrony przed pożądaniem i chciwością
  6. Obrona przed nieprzetworzoną projekcją rodziców
  7. Dysocjacja obronna jako pomoc w regulowaniu afektu
  8. Wołanie o pomoc do rodziców, często zaabsorbowanych sobą
  9. Pacjentki z AN cechuje silniejsze ego i większa kontrola superego (w porównaniu z chorymi na BN) (Glen O. Gabbard 2009)

 Przedstawiona prezentacja pokazuje anoreksję z tych trzech pespektyw, ze zwróceniem uwagi na stanowisko ekspertów w związku z leczeniem rozumianym zarówno farmakologicznie, jak i poza farmakologicznie, z interpretacją objawów anoreksji w świetle UoOZP.

 

MIEJSCE KONFERENCJI

Lubelskie Centrum Konferencyjne
ul. Artura Grottgera 2,
20-029 Lublin

 

ORGANIZATOR

Pharma2pharma Sp. z o.o.
ul. Klaudyny 38/117
01-684 Warszawa
tel.: 22 254 86 95
www.pharma2pharma.pl
konferencje@pharma2pharma.pl