Program szczegółowy Wykładowcy Wykłady
Czytaj Czytaj Czytaj

Prof. Pierre Thomas

 

Multimodalna Strategia Zapobiegania Samobójstwom we Francji

Ponad milion osób rocznie ginie śmiercią samobójczą. Obecnie samobójstwo jest już 14-tą najczęstszą przyczyną zgonu na świecie. Szacuje się, że w 2030 r. liczba zgonów spowodowanych podjęciem skutecznej próby samobójczej prawdopodobnie podwoi się, plasując samobójstwo na 12 miejscu wśród najczęstszych przyczyn śmierci. Dlatego też prewencja zachowań samobójczych powinna być absolutnym priorytetem, nawet w krajach w których odsetek samobójstw utrzymuje się na niższym poziomie.

Każde samobójstwo jest katastrofą, powodującą wiele bólu i cierpienia wśród członków rodziny i bliskich zmarłego. Samobójstwo może też być jednym z najbardziej bolesnych doświadczeń, z jakimi muszą się mierzyć pracownicy ochrony zdrowia. Szacuje się, że samobójcza śmierć ma bezpośredni negatywny wpływ na siedem osób kochających ofiarę oraz „dotyka” ponad 20 kolejnych. Dowiedziono, że ryzyko samobójcze istotnie wzrasta wśród osób z otoczenia zmarłego śmiercią samobójczą. Podwyższone ryzyko dotyczy na przykład członków rodziny, kolegów i koleżanek z klasy czy współpracowników. Powyższa obserwacja doprowadziła do rozwoju teorii skażenia samobójstwem i skłoniła do mobilizacji środków do walki z tym zjawiskiem.

Niektóre kraje wspierają projekty na rzecz obniżenia liczby samobójstw. Część z tych inicjatyw okazała się być skuteczna.

Samobójstwo jest zjawiskiem kompleksowym, uwarunkowanym przez współwystępowanie i interakcję szeregu czynników. Owe czynniki, zarówno biologiczne, psychologiczne jak i środowiskowe, są coraz lepiej znane. Niezwykle istotna wydaje się być identyfikacja populacji wrażliwych, w których idea samobójstwa może pojawić się z większym prawdopodobieństwem.

Badania epidemiologiczne z okresu ostatnich 20 lat pomogły zidentyfikować wiele czynników, które mogą zostać efektywnie wykorzystane w celu redukcji liczby podejmowanych prób samobójczych i związanej z tym śmiertelności. Myśli samobójcze i dodatni wywiad w kierunku zachowań samobójczych w przeszłości są jednymi z najważniejszych czynników ryzyka samobójczego, zarówno w perspektywie krótko- jak i długoterminowej. Warto pamiętać, że większość samobójstw podejmowanych jest przez osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne, w szczególności na zaburzenia depresyjne.

Propozycja strategii zapobiegawczej, powinna objąć osoby znajdujące się w grupie najwyższego ryzyka samobójczego. Kilka propozycji wysuwa się na pierwszy plan: ograniczenie dostępu do śmiercionośnych środków, stworzenie i utrzymanie więzi z wrażliwymi populacjami (jak VigilanS http://dispositifvigilans.org), zapobieganie skażeniu samobójczemu, cele programu Papageno (https://papageno-suicide.com), wyczulenie opinii publicznej na identyfikację czynników ryzyka oraz edukacja i trening pracowników ochrony zdrowia w zakresie oceny i radzenia sobie z ryzykiem samobójczym wśród pacjentów.

Dlatego też, zapobieganie samobójstwom jest bezsprzecznym priorytetem. Powinno wdrażać się sprawdzone i skuteczne środki zapobiegawcze.  Niezbędne są narzędzia ilościowe w celu regularnej, krytycznej oceny powyższych działań.  W tym celu potrzebne są też narzędzia umożliwiające pomiar natężenia prób samobójczych i związanej z nimi śmiertelności.

MIEJSCE KONFERENCJI

Lubelskie Centrum Konferencyjne
ul. Artura Grottgera 2,
20-029 Lublin

 

ORGANIZATOR

Pharma2pharma Sp. z o.o.
ul. Klaudyny 38/117
01-684 Warszawa
tel.: 22 254 86 95
www.pharma2pharma.pl
konferencje@pharma2pharma.pl