Program szczegółowy Wykładowcy Wykłady
Czytaj Czytaj Czytaj

dr Aleksandra Madejska-Soltani

Od burn out do depresji maskowanej. Miejsce syndromu wypalenia zawodowego w klasyfikacji ICD

Centre de Santé Psychique Lille, Praticien Hospitalier Centre Hospitalier Calais, Université J Vernes Amiens. ( Francja)

Od ponad  dwudziestu lat  problematyka wypalenia zawodowego podejmowana jest w literaturze psychologicznej  i medycznej.  Podczas 72  Zgromadzenia WHO (2019) Światowa Organizacja Zdrowia uznała, że syndrom wypalenia zawodowego nie jest stanem chorobowym. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) została opracowana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). Na całym świecie jak również w Polsce jest ona podstawą do oceny trendów zdrowotnych oraz statystyk zdrowotnych. Aktualnie obowiązująca definicja wypalenia zawodowego, stworzona w oparciu  najnowsze wyniki badań  zakłada, że jest to „syndrom (…) wynikający z przewlekłego narażenia w pracy na stres, z którym nie udało się skutecznie poradzić ”. Samo określenie „wypalenie się” (burn out) ilustruje istotę psychicznego oraz fizycznego wyczerpywania się na skutek silnie stresujących warunków pracy .WHO stwierdza, że wypalenie „odnosi się wyłącznie do objawów występujących w kontekście  pracy i  nie powinno być używane do opisywania doświadczeń w innych obszarach życia”. Uogólniając, wypalenie zawodowe jest spowodowane brakiem wczesnego rozpoznania, co wiąże się z opóźnieniem diagnozy oraz możliwością wystąpienia depresji z towarzyszącym ryzykiem próby samobójczej jako jedynego sposobu wyjścia z krytycznej sytuacji.

Po raz pierwszy na ten mało znany problem zwrócił uwagę w latach siedemdziesiątych amerykański psychiatra Hubert Freudenberger. Natomiast koncepcje  i definicję  tego zjawiska  przedstawiła  w 1993 roku profesor psychologii społecznej  Kristina Maslach . Mimo ze zespół  ten, prawdopodobnie z przyczyn ekonomicznych, nie jest jeszcze uznany za chorobę zawodową , generuje on wysokie koszty w systemach gospodarczych wielu krajów rozwiniętych. Szczególnie narażone na  wystąpienie syndromu wypalenia zawodowego są środowiska zawodowe silnie eksponowane na kontakt z innymi ludźmi. Są to osoby związane ze służbą zdrowia, psycholodzy, pedagodzy, kierowcy autobusów, nauczyciele oraz pracownicy socjalni. Ma to prawdopodobnie związek z  poczuciem obowiązku, empatią, współczuciem oraz  troską o drugiego człowieka. Jest to również przyczyna utraty autonomii w wykonywanym zawodzie.

Podstawowymi objawami wypalenia zawodowego są : 1) objawy emocjonalne: wyczerpanie , poczucie bezsensu oraz pustki jak również  nadmiernego obciążenia psychicznego i emocjonalnego; 2) depersonalizacja: cynizm, utrata wiary w siebie oraz w ludzi i relacje międzyludzkie, spadek wrażliwości; 3) obniżenie oceny własnych dokonań, poczucie marnowania czasu i braku sensu własnych działań, 4) utrata satysfakcji oraz przyjemności  z pracy

Obecnie mówi się o trzech odmianach wyczerpania zawodowego: 1) Burn out- wypalenie; 2) Bore out - wynudzenie, przerdzewienie; 3) Braun out- utrata sensu.

W klasyfikacji ICD-11 z 2019 r. Burn out   umiejscowione zostało w punkcie „Czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt ze służbą zdrowia”, oraz podpunkcie „Problemy związane z zatrudnieniem lub  bezrobociem”, łącząc wypalenie zawodowe ze sferą życia zawodowego. Znajdują się  tam również syndromy związane ze zmianą pracy czy nawet samą obawą przed jej utratą. Są to jednostki nie klasyfikowane jako choroby.

MIEJSCE KONFERENCJI

Lubelskie Centrum Konferencyjne
ul. Artura Grottgera 2,
20-029 Lublin

 

ORGANIZATOR

Pharma2pharma Sp. z o.o.
ul. Klaudyny 38/117
01-684 Warszawa
tel.: 22 254 86 95
www.pharma2pharma.pl
konferencje@pharma2pharma.pl